Fyrst aðeins um þig og þína fjölskyldu.

Ég er fædd og uppalin hérna á Þorgrímsstöðum en flutti suður 16 ára og fór í framhaldsskóla.  Lauk stúdentsprófi af félagsfræðibraut frá Fjölbrautarskólanum við Ármúla og var í fjarnámi við Kennaraháskóla Íslands ásamt því að vinna á leikskólanum Hörðuvöllum í Hafnarfirði þegar við ákváðum að flytja norður. Sá svo ekki fyrir mér að fara að vinna sem kennari hér fyrir norðan og ákvað að halda ekki áfram í því námi eftir að við fluttum norður. Við Óskar erum búin að vera saman í 7 ár núna og hann var að vinna sem kranamaður í byggingavinnu fyrir sunnan og við vorum að gera upp hús sem við áttum í gamla bænum í Hafnarfirði.


Afhverju ákváðuð þið að flytja aftur heim?

Við vorum oft búin að hugsa um að flytja norður en einhvern veginn hafði ekki orðið af því. Svo fór ég í nám og við seldum íbúðina sem við áttum og keyptum okkur  hús og þá var stefnan í rauninni sú að búa áfram í Hafnarfirði. Svo einn daginn þá ákáðum við bara að flytja norður. Okkur langaði bæði til þess að búa úti í sveit og á þessum tíma var tækifærið. Það var mikil uppsveifla á fasteignamarkaðnum og gott tækifæri til að selja ef fólk ætlaði það á annað borð svo við seldum húsið og fluttum norður! Keyptum jörðina Þorgrímsstaði af foreldrum mínum og byrjuðum okkar búskap í apríl 2005.

Að hvaða leiti telur þú betra að búa útá landi en í Reykjavík?

Mér finnst forréttindi að búa og ala upp börn í sveit. Það er eiginlega ekkert eðlilegra en það. Það er svo miklu meira frelsi fyrir alla og maður þarf ekki að óttast umhverfið á sama hátt og í bænum. Fólk þekkir nágrannann og náungann svo miklu betur og það er ekki brjáluð umferð hérna hinum megin við hornið. Í skólanum er ekki heldur allur þessi fjöldi nemenda sem starfsfólk nær engan veginn að þekkja og halda utan um eins og í bænum. Smæðin og einingin gilda meira en færiband og fjöldi! Það tekur líka allt svo mikið styttri tíma þegar maður þarf að versla og útrétta sem er þvílíkur munur. Ég vil líka hafa mitt frelsi og frið. Nenni ekki að vera í endalausum hávaða og stressi. Við búum okkur reyndar sjálf til okkar stress en þegar allir eru að flýta sér og allir t.d. að fara á sama tíma af stað til vinnu verður örtröð og stress allsstaðar. Finnst fínt að labba út í fjárhús á 2 mínútum og mæta þar í mína vinnu en sitja ekki í bíl á Reykjavíkurveginum í 45 mínútur að reyna að ná á réttum tíma í vinnuna!

Þið eigið núna fjögur börn. Hvað heita þau og hvenær eru þau fædd?

Elstur er Ásbjörn Edgar, hann er fæddur  23.des 1999. Alexander Victor er svo fæddur 3.sept 2005 og Arna Ísabella og Steinunn Daníela eru fæddar 6.sept 2007.

Er mikill munur á að eignast tvíbura og á að eiga eitt barn í einu og hvernig gengur að sameina bústörf og barnauppeldi?

Að eignast tvíbura þarfnast meiri vinnu og meira skipulags en að eignast einbura. En auðvitað er þetta samt alltaf sama rútínan. Börn þarfnast sömu hluta og umhyggju hvort sem þau einburar eða tvíburar.  Aftur á móti fæðast tvíburar frekar fyrir tímann og eru þá minni og þurfa meiri aðhlynningu en ella. Stelpurnar voru 9 og 12 merkur þegar þær fæddust og sváfu stutta dúra og þurftu að drekka mun oftar svo bara það að gefa þeim til skiptis var rosaleg vinna. Erfiðast var kannski að  Alexander var bara nýorðinn 2 ára svo hann þurfti mikinn tíma og alla umönnum ennþá og að ná að sameina það að sinna öllum gat verið erfitt. Ásbjörn var líka eina “stóra” barnið og maður var auðvitað líka að reyna að gefa honum þann tíma og það sem hann þurfti og það gat stundum verið mikið púsl að finna tíma fyrir alla! Svo er það líka þannig að þegar maður á fjögur börn og þrjú þeirra lítil er heimilið orðið það stórt að það er full vinna að hugsa um börnin og allt innandyra. Að sameina bústörf og barnauppeldi er ekki auðvelt með smábörn. Mörg verk á búinu eru þannig að þú vinnur þau ekki með börn með þér. Bæði eru mörg hver hættuleg og tengd vélum og svo líka það að þú verður að ná að halda þér að verki og halda áfram eins og í annarri vinnu og það gengur ekki með 3 smábörn á handleggnum! Að búa í sveit og ala upp börn þar er samt að mínu áliti  það besta fyrir börn en það rekst svolítið á að reka fyrirtæki og vinna með börnin alltaf með sér!



Myndirðu mæla með því að ungt fólk myndi gerast bændur?

Já auðvitað. Þetta er ákveðinn lífstíll og það er æðislegt að búa í takt með náttúru og dýrum. Tíminn er miklu afstæðari og maður er ekki bundin eftir vikudögum heldur meira álagstímabilum. Aftur á móti er ekkert auðvelt í dag að fara að búa peningalega séð og eftir þessar hækkanir á öllu og sérstaklega olíu og áburði þá er það ekki hvetjandi fyrir neinn að byrja búskap.

Hvað er það sem betur mætti fara í Húnaþingi vestra að þínu mati, sem myndi t.d styðja við bændur?

Mér finnst sárlega vanta dagvistun fyrir börn hérna á svæðinu. Það er leikskóli í Víðidalnum sem er auðvitað frábært fyrir bændurna þar en eins og hérna út á Vatnsnesi er ekki neitt. Samt eru 8 börn á leikskólaaldri hérna á svæðinu. Eins og fyrir okkur þá er ekki forsvaranlegt að keyra 160 km. á dag til að koma börnunum til og frá leikskóla! Það er heldur ekki möguleiki þeirra vegna og bæði tíma- og kostnaðarlega séð. Ég myndi vilja hafa þann möguleika að setja mín börn á leikskóla eins og íbúar  í þéttbýlinu hafa. Ég þarf líka að vinna mína vinnu í mínu fyrirtæki eins og aðrir sem reka fyrirtæki í þéttbýli. Mér finnst fólk hugsa sem svo að það sé ekki sama þörf á því að börn úr sveitum gangi í leikskóla af því foreldarnir séu heima hvort sem er.

Þetta er náttúrulega bara rugl, ég hef líka sjálf unnið á leikskóla og mér finnst öllum börnum nauðsynlegt að ganga í leikskóla. Þar hitta þau önnur börn, leika sér og læra margt og þroskast. Er ekki alltaf talað um að leikskólinn sé fyrsta skólastigið og eiga þá ekki öll börn í sveitarfélaginu að eiga jafnan rétt á því skólastigi eins og svo síðar að fara í grunnskóla?

Þannig að auðvitað myndi það styðja við bændur og auðvelda okkar vinnu til muna ef okkar börn ættu sama aðgengi og börn í þéttbýli að leikskóla. Voru ekki kosningaloforðin fyrir síðustu sveitarstjórnarkosningar annars m.a. sú að öll börn ættu jafnt aðgengi að leikskóla???

Eitthvað að lokum?

Mér finnst æðislegt að búa hérna í sveitinni og hvet bara sem flesta til að flytja út á land og kynnast því að lifa og starfa þar!! Það er svo miklu innihaldsríkara og meira gefandi líf!