|
Viðtal við Hörpu Þorvaldsdóttur, nema í klassískum söng við Universität Mozarteum. |
|
|
laugardagur, 11 október 2008 |
|
Það er mikil og góð lífsreynsla að prufa að búa erlendis og t.d læra
þar eitthvað sem hjartað hefur leynt og ljóst stefnt að. Harpa
Þorvaldsdóttir er ein af þeim sem hefur ákveðið að láta drauminn rætast
og býr nú í Salzburg með manni sínum Haraldi Guðmundssyni og dóttur
þeirra Halldóru Björg. Norðanáttin var forvitin að vanda og vildi fá að
vita hvernig nám þetta er sem Harpa er í, hvernig það er að búa í
Salzburg og hvernig þetta allt saman kom til og hvað verður í
framtíðinni.
 Harpa Þorvaldsdóttir
Námið í óperudeildinni byggist gríðarlega mikið á vinnu með túlkun bæði í söng og sviðsleik. Það er söngtími með söngkennara tvisvar í viku og er það í raun eini tíminn sem getur farið í hreina tækni vinnu.Áður en óperuverkefni vetrarins er sett af stað fer mikill tími í vinnu með undirleikurum sem hjálpa til við verkefnin (aríur og óperurullur). Svo er það vinna með hljómsveitarstjóra og leikstjóra sem vindur upp á sig þegar líður á veturinn. Þegar verkefni vetrarins er byrjað þá er unnið í því fram á kvöld nánast daglega og því lýkur með almennum sýningum í lok hverrar annar. Meðfram þessu eru svo bóklegar greinar s.s. óperusaga, ítalska,franska og rússneska. Verklegu greinarnar eru sviðsskylmingar, dans, óperusamtöl ofl.
Hvað varð til þess að þú valdir að fara í þennan skóla?
Ég byrjaði að þreifa fyrir mér í sambandi við skóla og kennara í byrjun árs 2006. Þá var ég að klára 8. stig frá Tónlistarskólanum í Reykjavík og ákváðum við fjölskyldan að ég myndi halda áfram og láta reyna á klassískt nám. Þetta var spurning um að velja í hvaða átt ég vildi fara því að ég var farin að vinna fyrir mér sem jazz og poppsöngkona í Reykjavík sem gekk mjög vel. Það varð svo ofan á að ég myndi reyna klassíkina. Ég vildi reyna og sjá hvort ég hefði eitthvað að gera í þetta. Við vorum samt mjög meðvituð um að ef hlutirnir myndu ekki ganga upp að þá myndum við bara flytja aftur heim og ég fara að kenna og syngja.
Í byrjun var ég að hugsa um stóru borgirnar með stóru skólana sína, s.s. Vín, Berlín og Amsterdam. Byrjaði svo að skoða en eitthvað sagði mér að það væri ekki rétt... ég hafði samband við konu sem ég hélt að byggi í Vín en bjó í Salzburg. Hún sagði mér frá kennara í Mozarteum sem hún vissi að væri góður og ég hafði samband við hann. Það var Martha Sharp, kennarinn minn í dag. Hún sagði mér endilega að koma í heimsókn og prófa að taka tíma sem ég og gerði. Við heimsóttum Salzburg og Mörthu í maí 2006 og þá var einfaldlega ekki aftur snúið. Okkur leið strax vel í borginni og tíminn með Mörthu var einstaklega góður, við töluðum sama tungumál í tónlistinni og ég fann strax að hún átti eftir að kenna mér gríðarlega mikið. Hún vildi fá mig sem nemanda en var svo sem ekki bjartsýn á að ég kæmist inn í skólann þar sem ég var ekki nógu vel stödd tæknilega miðað við aldur. Of ung fyrir Bachelor og ekki tilbúinn raddlega fyrir mastersnám.
Við kvöddum Salzburg þá um vorið ákveðin í að koma aftur. Þetta var gríðarlega viðburðaríkt ár hjá okkur. Brúðkaup, stórafmæli og flutningar. Við seldum íbúðina okkar og sendum allt okkar dót til Salzburgar. Fyrsta veturinn var ég í einkanámi hjá Mörthu og var þá ekki í námi við Mozarteum, tók samt nokkur fög í skólanum til að fá sem mest út úr verunni. Vorið 2007 tók ég svo inntökuprófið inn í skólann og var önnur hæst inn í skólann. Var tekin inn í óperudeildina og fékk aðalhlutvek í óperunni Dido og Aeneas. Skólinn er mjög virtur í Evrópu og fáir sem komast inn þannig að ég var mjög hamingjusöm með árangurinn og að allt skyldi ganga svona vel upp. Nú er ég að hefja mitt annað ár í óperudeildinni og ég mun meta það á þessum vetri hvort ég útskrifist næsta vor eða bæti við mig einu ári í viðbót. Þetta snýst jú allt um það að vera tilbúinn til að takast á við samkeppnina á markaðnum og að fá vinnu.
Hvað tekur svo við að námi loknu?
Að námi loknu, sem ég held reyndar að taki engan enda :), mun ég fara á fullt í fyrirsöng fyrir umboðsmenn hér í Austurríki og í Þýskalandi. Ef vel gengur finna þeir vinnu fyrir mig. Annars verður maður að vera ansi harður og taka allt sem býðst til að byrja með og vera duglegur að láta vita af sér.
Þetta verður spennandi og það þýðir ekkert að taka neikvæðu gagnrýninni persónulega. Maður verður að brynja sig vel og rækilega og ekki gefast upp þó á móti blási. Ef hlutirnir ganga svo hreinlega ekki upp þá erum við mjög meðvituð um að halda okkar striki. Ég er kennaramenntuð og tónlistin mun ávallt vera mjög stór þáttur í mínu lífi og okkar fjölskyldunnar. Kennsla og annað kemur að sjálfsögðu til greina ef söngurinn gengur ekki sem skyldi, við höfum gott plan B.
Þú átt eiginmann og barn, var ekkert mál að pakka öllu saman heima á Íslandi og flytja út ? -og hvernig gengur að sameina fjölskyldulífið og námið?
Það er nú bara hreinlega þannig að ég er alveg einstaklega vel gift og maðurinn minn, hann Halli, er mín helsta stoð í þessu öllu saman. Hann hjálpar mér og styrkir mig í mínu námi. Hann var meir en til í að flytja út með mér og prófa nýja hluti. Hann var í raun sá sem rak okkur áfram í þessari ákvörðun. Mér fannst svolítið erfitt að hugsa til þess að flytja burt frá Íslandi með lítið barn, frá fjölskyldu og vinum og ákvörðunin um að flytja og selja íbúðina var stærsta skrefið í þessu fyrir mig. Halli var hinn hressasti með þetta og alveg tilbúinn. Halldóra Björg hefur alla tíð verið einstaklega þægileg í meðförum en auðvitað reyndi flutningurinn á alla. Hún komst fljótlega inn á leikskóla sem henni leið strax mjög vel á og við sáum strax að það var mjög vel hugsað um hana. Þegar maður finnur að barnið manns er ánægt og líður vel þá er allt annað voða lítið mál.
Fljótlega eftir að ég byrjaði í skólanum síðasta vetur sáum við fram á það að Halli yrði að vera meira heima því að ég var nánast öll kvöld í skólanum. Það gekk alveg upp með hjálp Lánasjóðsins. Ég var rosalega lítið heima þennan vetur og Hallóra Björg, dóttir mín, fann vel fyrir því.
Það eru mjög fáir nemendur hér úti með fjölskyldu og eru voðalega hissa á minni stöðu, skilja bara varla hvernig þetta er hægt, að vera í söngnámi og að eiga mann og barn... Mér finnst það skemmtilegt, fjölskyldan er númer eitt hjá mér og svo námið/vinnan !
Hvernig er að búa í Salzburg?
Salzburg er dásamleg borg og alveg ofsalega gott að búa hérna. Borgin er lítil og sveitó, alveg rosalega falleg og mjög gott að vera hér með börn. Hún er uppfull af sögu og er gamli bærinn hér til dæmis á heimsminjaskrá Unesco og húsið sem við búum í er frá árinu 1470.
Þetta er ævintýraborg og við erum inni í miðju ævintýrinu.
Hvað þyrfti að vera í Húnaþingi vestra svo þið mynduð íhuga að setjast þar að?
Við hugsum oft heim og þá er það heim á Hvammstanga en ekki Reykjavík. Eins og staðan er í dag gætum við ekki flutt á Hvammstanga einungis vegna þess að starfsvettvangur okkar liggur annars staðar og þá er ég t.d. að tala um sönginn hjá mér. Hm... Kannski mun rísa óperuhús á Hvammstanga í náinni framtíð, hver veit ??? Nei að öllu gríni slepptu þá flytjum við ekki í Húnaþing á næstu árum en það er aldrei að vita hvað gerist í framtíðinni. Eitt er víst að við hugsum hlýlega til Hvammstanga og nágrennis og það er að öllu leyti jákvætt.
Myndirðu segja það vera frábæra lífsreynslu að flytja erlendis og kynnast annarri menningu?
Það er alveg ómetanlegt að kynnast annarri menningu, tungumáli og að læra virkilega að treysta á sjálfan sig. Maður þroskast mikið í þessu ferli og verður reynslunni ríkari. Maður lærir líka að meta hlutina öðruvísi.
Eitthvað að lokum?
Ég hlakka til að koma og syngja fyrir íbúa Húnaþigns vestra í framtíðinni því að eins og máltækið segir “heima er best”.
|
