Helga og Palli

Við höfum dvalið núna í tvö ár og fjóra mánuði.  Fluttum út í ágúst árið 2006 bæði til að Helga gæti farið í skóla og líka til að öðlast reynslu af því að búa erlendis. Dvölin hefur verið að mestu leyti  góð. Það er auðvitað gríðarleg lífsreynsla að flytja frá heimalandi sínu til annars lands og kynnast öðrum lífsháttum en maður er vanur.  Það að vinna í Danmörku er dálítið öðruvísi en á Íslandi; danir eru mjög skipulagðir og ana ekki út í neitt nema að vel ígrunduðu máli. Stundum eru þeir einum of skipulagðir og oft er útilokað að gera hluti „aðeins“ öðruvísi en venja er því „svoleiðis lagað hefur aldrei áður verið gert“, það má oft engu breyta hjá þeim.
Það sem við höfum nú í farteskinu er óborganleg lífsreynsla, fullt af nýjum vinum, nýtt tungumál og síðast en ekki síst höfum við lært að meta betur það sem við höfum á Íslandi.

Eruð þið alveg óhrædd við að flytja heim í það ástand sem hefur skapast, eða hafið þið verið tvístígandi?

Tjahh.... nei, ekki alveg óhrædd. Vissulega höfum við velt því fyrir okkur að vera úti eitthvað lengur, vinna hérna, „græða“ pening og senda hann heim til Íslands þar það er svo hagstætt og auðvelt að búa til pening þessa dagana með því að senda hann yfir hafið til Íslands. En við vorum löngu búin að ákveða að fara til Íslands, flugmiðarnir voru pantaðir í ágúst, íbúðinni sagt upp í september og eins og fólk les þá hér, allt gert nokkrum vikum fyrir kreppu. Þegar þetta er skrifað er Palli búinn að fá 50% starf en Helga ekki komin með vinnu. Það var mikill léttir af hafa tekið afgerandi ákvörðun eftir að hafa verið tvístígandi eftir að kreppan skall á en nú eru allir í fjölskyldunni farnir að hlakka mikið til að komast heim til Íslands.

Eru einhverjir sérstakir siðir sem þið munið sakna frá Danmörku?

Nei, í rauninni ekki. Við reynum að taka þessa siði með okkur til Íslands, sem eru sem betur fer ekki margir. Hvort það verður hægt að notast við þá á Íslandi er samt ekki víst. Til dæmis er ekki alveg víst að það sé hægt að stunda vinnu á sama hraða á Íslandi og í Danmörku. Þar á ég við að danir eru mun rólegri í tíðinni hvað varðar að skila af sér verkefnum. Ég á við að verktími hjá t.d. byggingarverktökum er mun lengri í Danmörku en á Íslandi. Þeir taka sér lengri tíma í að vinna hlutina. Helga á eftir að sakna flóamarkaðanna héðan sem eru næstum því um hverja helgi.


Er eitthvað sem þið hafið saknað frá Íslandi, sem þið getið ekki beðið eftir að komast í tæri við?

Ó já. Fyrst og fremst fjölskyldurnar okkar, vinir og ættingjar, (sundlaugin á Hvammstanga þar með talin sem vinur :)  ). Það er til dæmis mikill spenningur hjá drengjunum að komast til ömmu Ásu og ömmu Lóu og þeir eru strax búnir að leggja inn pöntun á uppáhaldsmat (mánudagsýsu, pítu og svið). Ég (Palli) hlakka mikið til þess að fara að spila aftur með félögum mínum í héraðinu, þó svo ég hafi aðens tekið þátt í spilamensku í Danmörku.
Það hljómar kannski svolítið asnalega en við hlökkum líka til að komast í almennilegt óveður með miklum snjó en hann höfum við varla séð síðan við bjuggum síðast á Akureyri.

Hefur ykkur fundist vera mikill munur á íslendingum og dönum, og hver þá?

Já. Það er töluverður munur á okkur íslendingum og dönum. Danir eru mjög skipulagðir. Sem dæmi: Ef þeim er boðið í veislu klukkan 12:00 þá koma þeir klukkan 12:00 og ekki sekúndu síðar. Og helst ekki meira en fimm mínútum fyrir ákveðinn tíma. Danir eru einnig mjög flinkir í að fara vel með peningana sína í flestum tilfellum. Þó eru til aðstæður sem er erfitt að komast hjá að eyða miklum peningum eins og í bílamálum. Það hefur verið, er og verður dýrt að kaupa bíla í Danmörku. Svo eru þeir ekki mikið fyrir það eyða peningunum sínum áður en þeir eignast þá þrátt fyrir að hinar ýmsu verslanir séu duglegar við að auglýsa vörur til kaups á mánaðarafborgunum. Ég held reyndar að þetta hafi aðeins verið að breytast undanfarin ár til þess vegar að innfæddir láti til leiðast og kaupi sér vörur á mánaðarafborgunum en það er þá oft ekki nema til 6 til 12 mánaða að hámarki.
Við höfum líka tekið eftir því hvað hér er sungið mikið. Íslendingar státa sig oft af því að það sé mikið sönglíf á Íslandi en það er samt mikill munur á þessum tveimur löndum. Börn syngja mjög mikið í skólum og hér þarf sko ekkert að biðja þau um að syngja aðeins hærra, það er alltaf sungið af fullum hálsi. Í afmælisveislum bæði barna og fullorðinna er mikið sungið, margir „afmælissöngvar“ ekki bara þessi hefðbundni eins og við þekkjum hann og einnig er mikið samið um afmælisbarnið. Fólki virðist ekki þykja það mikið tiltökumál að standa upp og syngja eins og eitt lag fyrir afmælisbarnið (og við erum að tala um nánast ódrukkið fólk).

Hvað tekur svo við þegar heim er komið?

Það þarf að byrja á því að fá gáminn úr tollinum, takka upp úr kössum og halda jól. Ég (Palli) fer að vinna við þetta starf sem ég hef fengið en er ekki rétt að  nota tækifærið og auglýsa eftir vinnu.  Það hefur ekki borið mikinn árangur enn að sækja um vinnur á svæðinu nú í haust en vonandi fæst samt eitthvað. Svo er bara að koma drengjunum í skóla og leikskóla og fá rútínu á lífið. Jú og reyna að safna pening til að fara í heimsókn til Danmerkur!