Jörundur Ragnarsson er eflaust mörgum kunnur en hann leikur í þáttum sem notið hafa gríðarlegra vinsælda. Þetta eru þættirnir Næturvaktin og Dagvaktin, en þar leikur hann Daníel. Kannski vita ekki jafn margir að Jörundur bjó hér á svæðinu þegar hann var yngri. Norðanátt sendi Jörundi línu og spurði aðeins útí það og forvitnaðist um hans hagi.

Nú varst þú búsettur hér á svæðinu, hvenær var það?
Ég fæddist á Hvammstanga 1979, og bjó á Laugarbakka fyrstu 7 árin.  Svo var ég í sveit í Núpsdalstungu nokkur vor. 

Hvað er það sem þú minnist helst varðandi búsetuna hér?
Ég á mjög margar og góðar minningar héðan. Ótrúlega margar miðað við hvað ég var lítill þegar ég bjó hér.  Í minningunni þykir mér eiginlega vænst um hvað ég kynntist mörgu góðu fólki sem ég þekki enn í dag. Svo frelsið sem fylgdi því að vera í sveitinni. Maður fékk að spóka sig um í móunum og náttúrunni án þess að miklar áhyggjur væru hafnar af manni.

 

Hvað hefur drifið á dagana síðan?
Ansi margt, svo svakalega margt að erfitt er að telja það upp hér :)

 

Lá alltaf fyrir að þú ætlaðir að verða leikari?
Nei, alls ekki.  Ég vissi eiginlega aldrei hvað lá fyrir mér, fyrr en ég sótti um leiklistarskólann.

 

Hvort heillar það þig meira að leika á sviði eða í sjónvarpi/kvikmyndum?
Hvoru tveggja er mjög heillandi.  Ég get eiginlega ekki gert alveg upp á milli.  Miðlarnir eru mjög ólíkir en hafa báðir sinn sjarma.  Leikhúsið felur í sér að maður þarf að endurtaka sömu hlutina aftur og aftur. Það getur verið leiðingjarnt en líka mjög gefandi og lærdómsríkt.  Maður fær tækifæri að gera betur með hverri sýningu.  Í hinu er maður að vinna á lágstemmdari nótum og á einhvern hátt í meiri smáatriðum, það er mjög skemmtileg vinna en maður fær aldrei tækifæri á að bæta um betur.  Það er fast á filmu og verður það, það sem eftir er.

 

Nú þekkja þig eflaust margir úr Næturvaktinni og Dagvaktinni, en hvað hefurðu verið að fást við undanfarin ár að því undanskildu?
Ég hef verið einstaklega heppinn eftir útskrift úr námi.  Bæði unnið mikið í leikhúsinu og nokkrum bíómyndum.

 

Þú hrepptir Edduverðlaun fyrir frammistöðu þína í kvikmyndinni Veðramót, þar sem þú fórst með hlutverk misþroska drengs. Hvaða þýðingu finnst þér slík verðlaun hafa fyrir leikara á Íslandi?
Úff, erfið spurning.  Verðlaunin höfðu mikla þýðingu fyrir mig persónulega.  En ég held að fólk meti svona verðlaun á mjög ólíkan og einstaklingsbundinn hátt.  Sumum finnst þetta bara vera eitthvað hégómabull meðan öðrum finnst þetta vera voðalega merkilegt. Svo allt þar á milli.

 

Hvað er er svo framundan?
Þessa dagana er ég að sýna í Þjóðleikhúsinu sýninguna Sumarljós.  Svo er ég að skrifa framhald af Nætur- og Dagvaktinni sem heitir Fangavaktin. Einnig er ég að byrja æfingar á nýju íslensku verki í Hafnarfjarðarleikhúsinu sem kallast Húmanimal.

 

Ef þú yrðir þreyttur á því að vera leikari hvað myndirðu þá vinna við?
Ég hef unnið við ansi margt í gegnum ævina.  Þessi störf hafa hentað mér misvel en ef ég ætti að velja eitt, þá væri það hugsanlega húsamálun.  Það er róandi og gefandi að því leiti að þú sérð greinilegan árangur af vinnunni.  Annars er ég mjög sáttur við mitt starf og ef ég myndi fara yfir í eitthvað annað þá yrði það mjög líklega eitthvað tengt leiklist, skrif eða leikstjórn.

 

Gætirðu hugsað þér að búa úti á landi eða líkar þér borgarlífið ágætlega?
Ég sakna þess alltaf dálítið að búa út á landi.  Ég er samt í þess háttar starfi að það hentar illa að búa langt frá Reykjavík.  Hins vegar hef ég búið á mörgum stöðum og hef því þróað með mér vissan sveigjanleika varðandi búsetu. Hvort sem ég er í borg eða sveit þá líður mér bara nokkuð vel.